De apotheose van het seizoen 2009-2010 van de D2 van SV Lelystad ’67.
Na in de halve finale gewonnen te hebben van Zwart-Wit ’63 D2 stond de D2 deze zaterdag
in de finale tegen de D1 van Voorwaarts T uit Twello.

De afgelopen twee weken stond volledig in het teken van deze finale. Moeders en vaders
werd opgedragen de kids in de gaten te houden en te voorzien van rust, krachtvoer en
heel veel vitamines. Dit moest de wedstrijd van het seizoen worden voor de D2.
Niets werd aan het toeval overgelaten. Zelfs de vrijdag voorafgaand aan de finale
werd nog een training ingelast voor de laatste tactische zaken en de eerste wedstrijdbespreking.

In de week voorafgaand aan de finale werd in overleg met ouders bepaald dat er veel
spandoeken, toeters en wat nog niet meer mee moest naar Diepenveen. En natuurlijk
zoveel mogelijk supporters. Heel Diepenveen zou weten dat de D2 aanwezig is geweest.

De KNVB had bepaald dat het wel leuk zou zijn om de finale in Diepenveen te spelen.
En laten we dan de wedstrijd ook lekker vroeg beginnen, namelijk om 09:30 uur.
Ofwel, de D2 vertrok om 07:10 uur van het sportpark Langezand richting Diepenveen.
Een colonne van meer dan 10 auto’s zo vroeg op de weg. Fantastisch om te zien. Geweldig.
En iedereen had wel iets mee, spandoeken, toeters, vlaggen aan een vishengel en nog heel
veel meer. De rit verliep voorspoedig en om 08:30 reed de colonne Diepenveen binnen. Een
mooie plaatselijke rit door het voorstadje Deventer bracht ons op het sportpark van
SC Diepenveen.

De D2 verdween gelijk in de kleedkamer en werd door Hans en Diego goed voorbereid
op de wedstrijd. De ouders verdwenen in de kantine. Koffie, daar was iedereen wel aan toe.
Vervolgens werd door iedereen de voorbereidingen getroffen voor het massale toejuichen
van de D2 tijdens de wedstrijd. Om 08:45 verscheen ook de tegenstander op het sportpark
en het zou blijken dat de supporters van D2 de overhand zou hebben tijdens de wedstrijd.
Er waren wel supporters mee van de tegenstander, echter zonder toeters en bellen. Dat
was voor de D2 wel wat anders. De tegenstander stond om 09:00 al op het veld en begon
met de warming-up. Onze D2 liet op zich wachten en deed klaarblijkelijk rustig aan.
Om 09:10 kwam dan ook de D2 onder luid gejuich het veld op om te beginnen aan de
warming-up. De jongens zagen er rustig en ontspannen uit. Was het schijn?
De warming-up verliep voorspoedig en iedereen was scherp voor het begin van de
wedstrijd. Alle ouders hadden zich geïnstalleerd aan de lange zijde van het veld
tegenover de dug-out van Hans en Diego.

Even voor half tien plaatselijke tijd kwamen de elftallen gelijk het veld op achter de
scheidsrechter. Om half tien werd er afgetrapt voor de wedstrijd. De eerste minuten
aftasten van beide zijden. Hoe stond de tegenstander en hoe gespannen waren onze
jongens. De eerste 10 minuten geen gevaar voor beide doelen. Het spel vond voornamelijk
plaats op het middenveld. Na circa 10 minuten werd de D2 sterker en nam het heft meer
en meer in handen. De druk werd goed opgevoerd en de opbouw van de tegenstander
werd goed verstoord door de aanvallers van de D2. Dit leverde na circa 13 minuten
een hoekschop op voor de D2. De bal werd goed en strak voorgegeven. In het 5-meter
gebied bleef de keeper op de lijn staan en van dichtbij wist Wassim de 1-0 te scoren.
Tot in Apeldoorn was het lawaai en de hoorns te horen van de ouders. De heel D2
op een kluitje voor deze belangrijke eerste treffer. Nu moest de tegenstander vooruit gaan
spelen en zou de D2 meer ruimte krijgen. De D2 was sterker en wist de tegenstander
goed van het eigen doel af te houden. Na circa 20 minuten een overtreding van één van
onze jongens op circa 25 meter van het doel. De aanloop, het schot, en Thierry, die de
bal vakkundig klem heeft. Direct een goede uittrap en de D2 weer in de aanval.
In de directe tegenaanval een bal van rechts naar links. De laatste man van Voorwaarts T
trapt mis en Mitch kan alleen op de keeper af. En wat doet hij, de keeper staat te ver
voor de goal en vanaf ruim 20 meter schiet Mitch de bal strak over de keeper heen
in het doel, 2-0 voor de D2. Gejuich en lawaai blazen de supporters van Voorwaarts T
bijna van het veld. De D2 dolblij, wat een goed begin van deze wedstrijd.
De D2 bepaalde het tempo en was op dat moment heer en meester op het veld.
De tegenstander was gebroken, leek het wel. Geen bal kwam meer aan en de lange
ballen waren geen probleem voor de verdedigers van de D2. Drie minuten voor de rust
een vervelend moment voor Wassim. Een ogenschijnlijke overtreding op hem werd
niet bestraft en Wassim nam zelf ‘wraak’. Terechte straf, 5 minuten eruit. De D2
moest wederom met 10 man spelen. Maar de laatste weken was de D2 daar
goed op getraind. Drie wedstrijden in de competitie moesten ook met 10 man gespeeld
worden. Voor rust gebeurde er niets meer. 2-0 voorsprong met rust.

Na een kwartier rusten stond de tegenstander als eerste op het veld. Zij moesten
voor druk gaan zorgen tegen een goed en sterk spelend D2. De D2 moest nog
4 minuten met 10 man gaan spelen vanwege de overtreding van Wassim vlak voor rust.
Normaliter zou je verwachten dat de tegenstander hier gebruik van zou gaan maken
door bijvoorbeeld met 4 aanvallers te gaan spelen. Niets van dit. Zij bleven 4-3-3
spelen tegen de 10 van de D2. Waar je de druk van Voorwaarts T zou verwachten,
was het juist de D2 die zelfs met 10 man veel en veel sterker was. Een goede bal
door het midden werd goed behandeld door Marouan. Hij draaide weg bij zijn
tegenstander en liet de keeper kansloos, 3-0 voor de D2. Zelfs met 10 man
was de D2 niet te bespelen door Voorwaarts T. Een goede aanval over links. Mitch
werd goed vrijgespeeld. Een strakke voorzet vanaf links leverde in eerste instantie
geen gevaar op. Echter de bal kwam op de rand van de 16 in de voeten van Martell.
Met een bekeken schot zette hij de 4-0 voorsprong op het scorebord. Het feesten
kon beginnen. Dit zou de D2 niet meer uit handen gaan geven. De D2 was heer
en meester op het veld en de tegenstander had de handdoek al in de ring gegooid.
De vraag zou alleen zijn, met hoeveel zou de D2 winnen en zou onze keeper Thierry de nul
houden in deze finale? Circa 10 minuten voor tijd een mooi moment voor Jelmer.
Hij speelde een sterke wedstrijd en had bovendien dit seizoen nog niet gescoord.
Op de middenlijn pakte hij de bal op en begon aan een indrukwekkende rush.
Tegenstanders leken stil te staan en via een goed bloktackle bleef hij een balbezit.
Vanaf circa 25 meter haalde hij vervolgens hard uit. De bal verdween over de graaiende
handen van de keeper in het doel, 5-0 voor de D2. Iedereen werd gek, Hans en Diego rolden
over elkaar heen langs het veld en de ouders waren al begonnen met de polonaise richting
Lelystad. De D2 kwam niet meer in gevaar. En na 30 minuten floot de scheidsrechter voor het einde van deze eenzijdige wedstrijd.
Iedereen rende het veld op en er werd met (kinder)champagne gespoten en het was
één groot feest. Snel een paar mooie foto’s en vervolgens moest de D2 naar de prijsuitreiking.
Onder luid gejuich en getoeter mochten de spelers de gouden medaille in ontvangst nemen.
Vervolgens mocht Jelmer de grote beker in ontvangst nemen.

Er werd afgesproken dat we met z’n allen terug zouden rijden richting Lelystad. SV Lelystad
had de Businessclub ruimte gereserveerd om de spelers te voorzien van een patatje en drinken.
Iedereen was aanwezig om deze geweldige prestatie uitbundig te vieren. Vervolgens werd
nog afgesproken dat de D2 tijdens de prijsuitreiking van het Boerebachtoernooi nogmaals
gehuldigd zou worden als winnaar van de KNVB-beker 2009-2010. Een mooie afsluiting van
een lange maar mooie zaterdag. Winnaar van de KNVB-beker 2009-2010
In de competitie 17 wedstrijden bovenaan te hebben gestaan, hebben we een verdiende 3e plaats behaald in de competitie.

En heeft onze keeper met 23 tegengoals de prijs de hoogste prijs gewonnen van de minst gepasseerde keeper van de competitie

En hebben we de toernooien afgesloten met de 1e prijs.

Het was een jaar om nooit meer te vergeten de chemie van de spelers en ouders was dit helemaal top.

Bedankt